یادداشتهای سیاسی تاریخی اجتماعی

به یاد شهید عزیز سید اسدالله لاجوردی

onlinetell — Wed, 27 Aug 2008 10:03:18 GMT

ابتدالازم به ذکر است که درنوشته های سابق اشاره کردم که درپی به نتیجه

نرسیدن تحقیقات پرونده ترور شهیدان رجایی و باهنرو دست داشتن اعضای

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و به خصوص بهزاد نبوی و عوامل پشت

پرده ای که اینها تنهاالت دست آنها به حساب میامدند و پس ازبازنشستگی

سیداسدالله لاجوردی ایشان مجدداتحقیقات گسترده ای دراین زمینه شروع

میکنند که باتوجه به پیداشدن سرنخهایی مهم از قضیه ترور شهیدان رجایی و

باهنر این سید بزرگوار دربازار فرش تهران توسط عوامل منافقین به شهادت

میرسند

اگرچه شهید سید اسدالله لاجوردی دارای خصلت های ویژه متعددی بود اما نفاق شناسی و مقابله او با تفکرات الحادی ازبارزترین این ویژگی ها بود. سید، سالها در دورانی که استکبار تلاش می کرد از طریق گروهک ها انقلاب را به بحران بکشاند، سکاندار دادستانی انقلاب اسلامی مرکز بود و با شناختی که از آنها در دوران مبارزه داشت، با گروهک هایی همچون فرقان، منافقین خلق، باند مهدی هاشمی و... مقابله نمود و در نهایت به دلیل فشار منتظری بر شورای عالی قضایی از سمت خود عزل گردید.

سرفصلهایی از زندگانی امام موسی صدر به مناسبت30مین سال ربوده شدنشان

onlinetell — Wed, 27 Aug 2008 00:42:18 GMT



		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر


		عکسهای دیگر

نویسنده : دکتر محسن کمالیان

	امام موسي صدر در روز 14 خرداد سال 1307 هجري شمسي در شهر مقدس قم ديده به جهان گشود. پدر ايشان مرحوم آيت الله سيد صدرالدين صدر، جانشين مرحوم آيت الله شيخ عبدالكريم حائري مؤسس حوزه علميه قم و از مراجع بزرگ زمان خود بود. جد پدري ايشان مرحوم آيت الله سيد اسماعيل صدر، جانشين مرحوم آيت الله ميرزا حسن شيرازي و مرجع مطلق زمان خود، و جد مادري ايشان مرحوم آيت الله حاج آقا حسين قمي، جانشين مرحوم آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني و رهبر قيام مردم مشهد بر عليه رضا خان بود.
	امام موسي صدر پس از اتمام سيكل اول و بخش مقدمات علوم حوزوي، در خرداد سال 1322 رسما به حوزه علميه قم پيوست، و طي مدتي كوتاه، ضمن بهره گيري از محضر حضرات آيات سيد محمد باقر سلطاني طباطبايي، شيخ عبدالجواد جبل عاملي، امام خميني و سيد محمد محقق داماد، دروس دوره سطح را به پايان رسانيد. وي از ابتداي بهار سال 1326 وارد مرحله درس خارج گرديد، و تا اواخر پاييز سال 1338، يعني قريب سيزده سال تمام، از مدرسين بزرگ حوزه هاي علميه قم و نجف كسب فيض نمود. اساتيد اصلي دروس خارج ايشان در قم، حضرات آيات سيد حسين طباطبايي بروجردي، محقق داماد، صدر و سيد محمد حجت، و در نجف حضرات آيات سيد محسن حكيم، سيد ابوالقاسم خويي، شيخ حسين حلي و شيخ مرتضي آل ياسين بودند. امام موسي صدر
	دروس فلسفي را نزد حضرات آيات سيد رضا صدر و علامه سيد محمد حسين طباطبايي در قم، و نزد آيت الله شيخ صدرا بادكوبه اي در نجف فرا گرفت.وستان اصلي هم بحث امام موسي صدر را در قم، حضرات آيات سيد موسي شبيري زنجاني، شهيد دكتر بهشتي، سيد عبدالكريم موسوي اردبيلي و شيخ ناصر مكارم شيرازي، و در نجف آيت الله شهيد سيد محمد باقر صدر تشكيل مي دادند.امام موسی صدر در طول زندگی حوزوی خود شاگردان برجسته ای را تربیت کرده است.معروف ترین آنان در ایران آیت الله شیخ یوسف صانعی از مراجع معظم امروز ، و در لبنان شهید عباس موسوی دبیر کل سابق حزب الله است.
	امام موسي صدر در كنار تحصيلات حوزوي، دروس دبيرستان خود را به اتمام رساند، و در سال 1329 به عنوان اولين دانشجوي روحاني در رشته «حقوق در اقتصاد» به دانشگاه تهران وارد، و در سال 1332 از آن فارغ التحصيل گرديد. امام موسي صدر قبل از عزيمت به نجف اشرف، از سوي علامه طباطبايي مسئوليت نظارت بر نشريه «انجمن تعليمات ديني» را بر عهده گرفت. وي همزمان با تحصيل در حوزه علميه نجف، به عضويت هيئت امناء جمعيت «منتدي النشر» در آمد، و پس از بازگشت به قم ضمن اداره يكي از مدارس ملي اين شهر، مسئوليت سردبيري مجله تازه تاسيس «مكتب اسلام» را عهده دار گرديد. از مهمترين اقدامات امام موسي صدر در آخرين سال اقامت در شهر قم، تدوين طرحي گسترده جهت اصلاح نظام آموزشي حوزه هاي علميه بود، كه با همفكري حضرات آيات دكتر بهشتي و مكارم شيرازي صورت گرفت.
	امام موسي صدر در اواخر سال 1338 و به دنبال توصيه هاي حضرات آيات بروجردي، حكيم و شيخ مرتضي آل ياسين، وصيت مرحوم آيت الله سيد عبدالحسين شرف الدين رهبر متوفي شيعيان لبنان را لبيك گفت و به عنوان جانشين آن مرحوم، سرزمين مادري خود ايران را به سوي لبنان ترك نمود. اصلاح امور فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي جامعه شيعيان لبنان از يكسو، و استفاده از ظرفيتهاي منحصر به فرد لبنان جهت نماياندن چهره عاقل، عادل، انساندوست و با زمان مكتب اهل بيت به جهانيان از سوي ديگر، اهداف اصلي اين هجرت را تشكيل مي داد. امام موسي صدر براي نيل به اين اهداف، و با توجه به جغرافياي اجتماعي و سياسي لبنان در منطقه و جهان، از همان بدو ورود فعاليتهاي خود را سه حوزه موازي سازماندهي نمود:
	بازسازي هويت، انسجام و عزت تاريخي شيعیان لبنان
	امام موسي صدر از زمستان سال 1338 و همزمان با آغاز فعاليتهاي گسترده ديني و فرهنگي خود در مناطق شيعه نشين لبنان، مطالعات عميقي را به منظور ريشه يابي عوامل عقب ماندگي اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي شيعيان لبنان به اجرا گذارد. حاصل اين مطالعات، برنامه هاي كوتاه مدت، ميان مدت و درازمدتي بود كه از اواسط سال 1339 و در راستاي سياست محروميت زدايي، طراحي و اجرا گرديد. امام موسي صدر در زمستان سال 1339 و پس از تجديد سازمان جمعيت خيريه «البر و الاحسان»، با تنظيم برنامه اي ضربتي جهت تامين نيازهاي مالي خانواده هاي بي بضاعت، ناهنجاري تكدي را به كلي از سطح شهر صور و اطراف آن برانداخت. وي در فاصله سالهاي 1340 تا 1348 و در چارچوب برنامه اي ميان مدت، با طي سالانه صد هزار كيلومتر در ميان شهرها و روستاهاي سراسر لبنان، دهها جمعيت خيريه و مؤسسات فرهنگي و آموزش حرفه اي را راه اندازي نمود.
		كه حاصل آن كسب اشتغال و خودكفايي اقتصادي هزاران خانواده بي بضاعت، كاهش درصد بيسوادي، رشد فرهنگ عمومي، و به اجرا در آمدن صدها پروژه كوچك و بزرگ عمراني در مناطق محروم آن كشور بود. امام موسي صدر در تابستان سال 1345 و پس از اجتماعات عظيم و چند روزه شيعيان لبنان در بيعت با ايشان، رسما از حكومت وقت درخواست نمود تا همانند ديگر طوائف آن كشور، مجلسي براي سازماندهي طايفه شيعه و پيگيري مسائل آن تاسيس گردد. مجلس اعلاي اسلامي شيعیان كه اولين بخش از برنامه درازمدت امام صدر به شمار مي رفت، در اول خرداد سال 1348 تاسيس، و خود آن بزرگوار با اجماع آراء به رياست آن انتخاب گرديد.
	امام موسي صدر از بهار سال 1348 تا اواسط زمستان سال 1352 با دولت وقت لبنان به گفتگو نشست، تا آن را براي اجراي پروژه هاي زيربنايي و وظايف قانوني خود در قبال مناطق شيعه نشين و محروم آن كشور ترغيب نمايد. در پي امتناع دولت لبنان از پذيرش اين مطالبات و نيز اتمام حجت با آن، جنبش محرومان لبنان در اوايل سال 1353 به رهبري امام موسي صدر شكل گرفت، و راهپيماييهاي مردمي عظيمي در شهرهاي بعلبك، صور و صيدا عليه دولت به وقوع پيوست. اوجگيري بحران خاورميانه، صف آرايي احزاب افراطي مسيحي در برابر مقاومت فلسطيني، و به لبنان كشيده شدن برخي اختلافات جهان عرب، امام موسي صدر را بر آن داشت تا براي حفظ ثبات كشور و ممانعت از سركوبي فلسطينيها، توده هاي مردم را موقتاً از عرصه رويارويي با دولت كنار كشاند، و پيگيري مطالبات بر حق شيعيان را تا آمدن رئيس جمهور بعد به تاخير اندازد. امام موسي صدر در سال 1354 علي رغم كارشكنيهاي شديد دولت، مجدداً با اجماع آراء به رياست مجلس اعلاي اسلامي شيعیان برگزيده شد. با آغاز جنگ داخلي لبنان در فروردين سال 1354، تمامي تلاشهاي امام موسي صدر مصروف پايان دادن به اين بحران صرف گرديد. وي در خرداد آن سال در مسجد عامليه بيروت به اعتصاب نشست، و به پشتوانه مشروعيت مردمی و مقبوليت وسيع وشخصیت کاریزماتیک خود در ميان تمامي مذاهب، آرامش را به تابستان لبنان بازگردانيد. با شعله ور شدن مجدد آتش جنگ و پديدار شدن ابرهاي شكست بر آسمان جبهه مسلمانان، امام صدر در ارديبهشت 1355 حافظ اسد را وادار نمود تا با اعزام نيروهاي سوري به لبنان، موازنه قوا و آرامش را به اين كشور بازگرداند. حل اختلافات مصر با سوريه و متعاقب آن برپايي كنفرانس رياض در مهر 1355، آب سردي بود كه امام موسي صدر بر آتش جنگ داخلي لبنان فرو ريخت. این ارامش تا زمانیکه امام صدر در لبنان حضور داشت ، ادامه پیدا کرد.
	پرچمداري حركت گفتگوي اديان و تقريب مذاهب در لبنان
	هدف استراتژيك امام موسي صدر آن بود تا طايفه شيعه لبنان را همسان ديگر طوائف، و نه مقدم بر آنان، در تمامي عرصه هاي حيات سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي آن كشور مشاركت دهد. وي از اولين روزهاي هجرت به لبنان در زمستان سال 1338، با طرح شعار «گفتگو، تفاهم و همزيستي»، پايه هاي روابط دوستانه و همكاري صميمانه اي را با مطران يوسف الخوري، مطران جرج حداد، شيخ محي الدين حسن و ديگر رهبران ديني مسيحي و اهل سنت آن كشور بنا نهاد. در طول حضور دو دهه امام صدر در لبنان، هيچ مراسم سرور يا اندوهي از شيعيان نبود كه امام صدر در آن شركت جويد، و تني چند از فرهيختگان مسيحي و اهل سنت در معيت وي نباشند. حمايت جوانمردانه امام صدر از بستني فروشي مسيحي در اوايل تابستان سال 1341 در شهر صور، كه به فتواي صريح ايشان مبني بر طهارت اهل كتاب منجر گرديد، توجه تمامي محافل مسيحي لبنان را به سمت خود جلب نمود. در اواخر تابستان 1341 مطران گريگوار حداد به شهر صور آمد، و از امام صدر براي عضويت در هيئت امناء «جنبش حركت اجتماعي» دعوت نمود. از اواخر سال 1341 حضور گسترده امام موسي صدر در كليساها، ديرها و مجامع ديني و فرهنگي مسيحيان آغاز گرديد. سخنرانيهاي تاريخي امام صدر در ديرالمخلص واقع در جنوب، و
	كليساي مارمارون در شمال لبنان طي سالهاي 1341 و 1342، تاثيرات معنوي عميقي بر مسيحيان آن كشور بر جاي نهاد. امام صدر در تابستان سال 1342 و طي سفري دو ماهه به كشورهاي شمال آفريقا، طرحي نو جهت همفكري مراكز اسلامي مصر، الجزاير و مغرب با حوزه هاي علميه شيعه لبنان در انداخت. وي در بهار سال 1344، اولين دور سلسله گفتگوهاي اسلام و مسيحيت را با حضور بزرگان اين دو دين الهي، در مؤسسه فرهنگي «الندوه اللبنانيه» به راه انداخت. وي پس از جنگ شش روزه اعراب و اسرائيل در سال 1346 به ديدار پاپ شتافت، و نشستي كه ابتدائا نيم ساعت پيش بيني شده بود، به تقاضاي پاپ بيش از دو ساعت به درازا كشيد. امام موسي صدر از سال 1347 به عضويت مركز اسلام شناسي استراسبورگ در آمد، و از رهگذر همفكري و ارائه سمينارهاي متعددي در آن، انتشار آثاري ذي قيمت چون «مغز متفكر جهان شيعه» را زمينه سازي نمود. امام موسي صدر در بهار سال 1348 و بلافاصله پس از افتتاح مجلس اعلاي اسلامي شيعیان، از شيخ حسن خالد مفتي اهل سنت لبنان دعوت نمود، تا با همفكري يكديگر براي توحيد شعائر، اعياد و فعاليتهاي اجتماعي طوائف اسلامي، تدبيري بينديشند. وي در همين خصوص طرح مدوني را به اجلاس سال 1349 «مجمع بحوث اسلامي » در قاهره ارائه نمود، و متعاقب آن به عضويت دائم اين مجمع درآمد. امام موسي صدر در سال 1349 رهبران مذهبي مسلمانان و مسيحيان جنوب لبنان را در چارچوب «كميته دفاع از جنوب» گرد هم آورد، تا براي مقاومت در برابر تجاوزت رژيم صهيونيستي چاره انديشي نمايند. وي در زمستان سال 1353 و در اقدامي بي سابقه، خطبه هاي عيدموعظه روزه را در حضور شخصيتهاي بلندپايه مسيحي لبنان در كليساي كبوشيين بيروت ايراد نمود، و اگر آتش جنگ داخلي شعله ور نمي شد، در پي آن بود تا كاردينال ماروني لبنان را براي ايراد خطبه هاي يكي از نمازهاي جمعه شهر بيروت دعوت نمايد. امام موسي صدر در زمستان سال 1355 و در جمع سردبيران جرائد بيروت، با پيش بيني صريح حذف فاصله ها و روند جهاني شدن در اواخر قرن بيستم، قرن بيست و يكم را قرن همزيستي پيروان اديان، مذاهب، فرهنگها و تمدنهاي گوناگون ناميد، و بر رسالت تاريخي لبنان جهت ارائه الگويي موفق در اين زمينه پاي فشرد. امام موسي صدر در اواسط سال 1357 موفق گرديد رهبران مسلمان و مسيحي لبنان را جهت برپايي يك جبهه فراگير ملي متقاعد نمايد، و در اين مسير تا آنجا پيش رفت كه حتي موعد تاسيس و اولين گردهمايي آنان را براي پس از بازگشت خود از سفر ليبي مشخص نمود.
	تاسيس جامعه مقاوم و مقاومت لبناني در برابر تجاوزات اسرائيل
	امام موسي صدر از سال 1343 و يك سال پيش از تأسيس جنبش فلسطيني فتح، در پي انديشه تبديل جامعه مصرفي لبنان به جامعه اي مقاوم در برابر تجاوزات آينده رژيم صهيونيستي برآمد. وي در بهار سال 1344 گروهي از جوانان مؤمن شيعه را به مصر اعزام نمود، تا در دوره اي شش ماهه فنون نظامي را فرا گيرند. با بازگشت اين جوانان كه اولين كادرهاي مقاومت لبنان بودند، عمليات ايذايي مشترك رزمندگان فلسطيني لبناني در شمال فلسطين اشغالي آغاز گرديد. بخش اعظم نيروهاي رزمنده از جوانان شيعه لبنان، و فرماندهي عمليات بر عهده رزمندگان فلسطيني بود. اين نوع عمليات مشترك تا اوايل سال 1972 ادامه يافت. اولين شهيد شيعه در عمليات ايذايي بر عليه رژيم صهيونيستي، از جوانان شهر مرزي «ناقوره» بود كه در سال 1347 به شهادت رسيد.
	در مهر 1348 مؤسسه صنعتي جبل عامل يا كارگاه كادر سازي امام صدر رسماً آغاز به كار نمود. در پي بمباران شديد جنوب لبنان توسط رژيم صهيونيستي در سال 1349 و عدم واكنش مناسب دولت وقت، اعتصابي بي سابقه به دعوت امام موسي صدر لبنان را فرا گرفت، به گونه اي كه دولت وقت را بر آن داشت براي بازسازي مناطق جنگي و برپايي پناهگاههاي مناسب در آن، مجالس جنوب را تاسيس نمايد. از اوايل سال 1341 عمليات ايذايي جوانان شيعه در داخل فلسطين اشغالي شكلي مستقل به خود گرفت، هر چند تا سالها پس از آن نيز به صلاحديد امام صدر، افتخار آن به نام «نيروهاي مخصوص جنبش فلسطيني فتح» ثبت مي گشت. در شهريور سال 1351 و كمتر از 24 ساعت پس از
	اشغال 48 ساعته دو روستاي «قاناي جلي» و «جويا« به دست سربازان رژيم صهيونيستي، نشست فوق العاده مجلس اعلاي اسلامي شيعیان با حضور تمامي اعضاء در روستاي جويا برگذار گرديد، و از همان روز اولين بذرهاي «مقاومت لبناني» توسط امام موسي صدر پاشيده شد.يك ماه پس از اين حادثه و به هنگام تجاوز نيرهاي صهيونيستي به روستاي «فاووق» در جنوب لبنان، اولين عمليات غير رسمي مقاومت لبنان به اجرا در آمد، كه حاصل آن چند كشته و مجروح اسرائيلي بود. از پاييز سال 1351 آموزش نظامي جوانان شيعه شتاب بيشتري گرفت. اولين شهيد مقاومت لبنان «فلاح شرف الدين» مؤذن چهارده ساله مؤسسه صنعتي جبل عامل بود كه در زمستان 1352 و پس از به هلاكت رساندن چند تن از سربازان رژيم صهيونيستي، در روستاي مرزي «بنت جبيل» به شهادت رسيد. در خرداد سال 1354 و به دنبال وقوع انفجاري در اردوگاه نظامي عين البنيه در كوههاي بقاع، كه به شهادت 27 تن از جوانان شيعه انجاميد، امام موسي صدر رسما ولادت «گروههای مقاومت لبنان» را اعلان نمود. با پايان يافتن جنگ داخلي لبنان و انتقال دامنه ناآراميها به جنوب، واحدهاي مقاومت لبنان رسما در نقاط استراتژيك مناطق مرزي مستقر شدند. اولين عمليات بزرگ مقاومت لبنان عليه تجاوزات اسرائيل در اواخر سال 1355 صورت گرفت كه پس از چند روز درگيري، به آزادسازي شهركهاي «طيبه» و «بنت جبيل» منجر گرديد. امام موسي صدر اولين شخصيتي بود كه در زمستان سال 1356، طرح سازشكارانه توطين پناهندگان فلسطيني در جنوب لبنان را افشا، و با مواضع شجاعانه خود از تحقق آن جلوگيري نمود. در حمله گسترده سال 1357 اسرائيل به جنوب لبنان و به رغم عقب نشيني احزاب چپ و گروههاي فلسطيني، جوانان مقاومت لبنان و دانش آموزان مؤسسه صنعتي جبل عامل در منطقه اشغالي باقي ماندند، و به رغم امكانات اندك تا به آخر عليه اشغالگران صهيونيست ايستادگي كردند.
	امام موسي صدر اگرچه لبنان را محل اصلي فعاليتهاي خود قرار داده بود، اما هيچگاه از ديگر مسائل جهان اسلام غافل نبود. انقلاب اسلامي ايران، امنيت حوزه هاي علميه، اتحادي عربي اسلامي جهت مبارزه با اسرائيل و گسترش تشيع در آفريقاي سياه، مهمترين دغدغه هاي خارج از لبنان ايشان را تشكيل مي دادند.
	در پي دستگيري امام خميني و در اوايل تابستان 1342، امام موسي صدر راهي اروپا و شمال آفريقا گرديد، تا از طريق واتيكان و الازهر، شاه ايران را براي آزادسازي امام تحت فشار قرار دهد. با آزاد گشتن امام در پايان اين سفر، آيت الله خويي تصريح نمود كه اين آزادي، بيش از هر چيز مرهون سفر آقاي صدر بوده است. در پي تبعيد امام به تركيه در پاييز سال 1343، امام موسي صدر اقدامات مشابهي را به انجام رساند، تا ضمن تامين امنيت آن بزرگوار، ترتيبات انتقال ايشان به عتبات عاليات را فراهم سازد. در نيمه دوم دهه چهل و پس از آماده شدن اولين كادرهاي نظامي مقاومت لبنان، دهها تن از جوانان مبارز ايراني به لبنان آمدند، و زير نظر آنان فنون نظامي را فرا گرفتند. در اواخر دهه چهل و مقارن
	با تاسيس مجلس اعلاي اسلامي شيعیان، امام خميني در پاسخ برخي فضلاي ايراني مقيم نجف، امام صدر را اميد خود براي اداره حكومت پس از شاه ناميد.در زمستان 1350 و بر اساس تقاضاي مراجع وقت، امام موسي صدر درباره برخي زندانيان سياسي با شاه گفتگو نمود، كه بعضي از آنان از جمله حجت الاسلام و المسلمين هاشمي رفسنجاني، اندكي بعد از زندان آزاد گرديدند. با به قدرت رسيدن حافظ اسد در سال 1350 و آغاز همكاريهاي تنگاتنگ وي با امام صدر، سوريه به امن ترين كشور خاورميانه براي مبارزين ايراني بدل گرديد. امام موسي صدر در تابستان 1356 جوانمردانه سينه سپر نمود، و با اقامه نماز، تدفين و برپايي مراسم چهلمين روز شهادت دكتر شريعتي در بيروت، از سست شدن پيوند جوانان تحصيلكرده با روحانيت، جلوگيري به عمل آورد.
		به دنبال درگذشت مرحوم حاج آقا مصطفي خميني در پاييز سال 1356، وي پسر عموي خود شهيد آيت الله سيد محمد باقر صدر را بر آن داشت تا بيش از پيش به حمايت از امام خميني برخيزد. امام موسي صدر در بهار سال 1357 لوسين ژرژ نماينده روزنامه لوموند در بيروت را به نجف فرستاد، تا با انجام اولين مصاحبه بين المللي با امام خميني، افكار عمومي جهانيان را با انقلاب اسلامي ايران آشنا سازد. امام موسي صدر در ديدارهاي مكرر سال 1357 خود با رهبران سوريه، عربستان سعودي و برخي ديگر از كشورهاي جهان عرب، اهميت انقلاب اسلامي ايران، پيروزي قريب الوقوع آن، و ضرورت همپيماني آنان با اين انقلاب را به آنها گوشزد نمود. وي در شهريور 1357 و يك هفته پيش از ربودن شدن خود، با انتشارمقاله «نداي پيامبران» در روزنامه لوموند، امام خميني را به عنوان
	تنها رهبر انقلاب اسلامي ايران معرفي نمود. بدون ترديد بزرگترين خدمت امام موسي صدربه انقلاب اسلامي ايران آن بود كه در سالهاي 1356 تا 1357 و پس از قريب دو دهه ترويج ارزشهاي زيباي اسلام راستين در لبنان، عموم مردم، خصوصا شيعيان و بالاخص كادرهاي مقاومت آن كشور را با اين انقلاب آشنا و مرتبط نمود.
	امام موسي صدر در 3 شهريور سال 1357 و در آخرين مرحله از سفر دوره اي خود به كشورهاي عربي، بنا بر دعوت رسمي معمر قذافي وارد ليبي، و در روز 9 شهريور ربوده گرديد. دستگاههاي قضايي دولتهاي لبنان و ايتاليا، و همچنين تحقيقات انجام شده از سوي واتيكان، ادعاي رژيم ليبي مبني بر خروج امام از آن كشور و ورود ايشان به رم را رسما تكذيب نمود. مجموعه اطلاعات آشكار و پنهاني كه طي دو دهه پيش بدست آمدند، تماما دال بر آن هستند كه امام موسي صدر هرگز خاك ليبي را ترك نگفته است.
	در اين ميان قرائن متعددي حكايت از آن دارند كه امام موسي صدر همچنان در قيد حيات بوده و چون برخي ديگر از علماي اسلامي، شرايط زندان حبس ابد را مي گذراند. آخرين خبري كه در 13 ارديبهشت 1380 توسط سايت «جبهه نجات ملي ليبي» بر روي شبكه جهاني اينترنت منعكس گرديد، مدعي آن است كه امام موسي صدر در اواخر سال 1376 توسط برخي زندانيان زندان ابوسليم شهر طرابلس مشاهده گرديد، و اندكي پيش از ماه رمضان گذشته به مكاني ديگر انتقال يافته است. والله علي رجعه لقادر.
	مرکزتحقیقات امام موسی صدر

بوش در کنار دیوار ندبه

onlinetell — Mon, 25 Aug 2008 21:08:07 GMT

سرنخهایی از ترور شهید مظلوم سید اسدالله لاجوردی1

onlinetell — Sun, 24 Aug 2008 08:59:18 GMT

بازخوانی پرونده چهار متهم به جاسوسی

چکیده: اولین پرونده جدی جاسوسی که جمهوری اسلامی با آن در گیر شد، تنها چند روز پس از پیروزی انقلاب، در اسفند 57 گشوده شد. در شرایطی که جاسوسان روس از عدم وجود هرگونه مانعی بر سر راه خود مطمئن بودند، یکی از جاسوسان پرنفوذ K.G.B در ایران با نام مستعار «سیکو» شناسایی گردید.

محمدرضا سعادتی که به تعبیر خسرو تهرانی حتی از موسی خیابانی نیز به مسعود رجوی نزدیک تر و به عنوان نفر دوم سازمان مجاهدین خلق شناخته می شد، در شرایطی دستگیر شد که سازمان متبوع وی تلاش می کرد به عنوان سازمانی انقلابی در میان جامعه شناخته شود و توانسته بود در برخی ارکان نظام نیز نفوذ کند.

اندر حکایت آخرین خزعبلات اسفندیار رحیم مشایی پدرزن فرزند آقای احمدی نژاد

onlinetell — Fri, 22 Aug 2008 15:12:18 GMT

آقای مشایی در آخرین اظهار نظرشان منکر صف بندی میان ادیان و جهانی

شدن اسلام شدند و انگار اینبارهم خودرابه غفلت زده اند که این حرف معنایش

انکار خاتمیت اسلام به عنوان دین اکمل و انتظار و ظهور منجی وجهانی سازی

اسلام به عنوان دین برتر و کامل میباشد

وجالب اینجاست که ایشان درتوجیه حرفهای خزعبلاتشان این بار مدعی

شدند من اصلا اینهم که میگویم هیچ دینی نمیتواند جهانی شود منظورم امریکابوده

که میخواهد دینش را جهانی کند

البته ایشان اینقدر جاهل و احمق تشریف دارند که آمریکا ودولتش اعتقادی به دین

ندارند وان بحثی که درجهانی سازی مطرح است بحث فرهنگ سرمایه داری وفساد

وفحشایی است که دولتمردانش خودرادرآن غوطه ور ساخته اند و کسی نام دین را

براین مسائل نمیگذارد

ولی گویا این رشته سردراز دارد وبه برکت روابط خانوادگی میان ایشان وآقای احمدی

نژاد روزهای آینده هم باید شاهد چرندیات دیگری ازناحیه ایشان باشیم

رئيس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري تصريح كرد: مي‌گويند صف‌بندي مومن و كافر وجود دارد اين صف‌بندي وقتي اصالت دارد كه فرصت‌ها را براي انتخاب انسان‌ها فراهم بياوريد و انسان‌ها به مفهوم واقعي آزادي انتخاب خود را انجام دهند اين كه مسلمان‌ها بگويند كار ما درست است بقيه اشتباه مي‌گويند يعني 5/5 ميليارد انسان را از دايره انسانيت خارج كنيم بنده افتخار مي‌كنم پيرو مذهب اماميه جعفري هستم اينكه بقيه را از دايره خارج كنيم درست نيست ما در ارائه پيام به دنيا كه صف‌بندي نمي‌كنيم آيا براي پيامبر ما بين يهوديت و مسيحيت تفاوت بود؟ اين روشن است پيامبر خواستگاهش رحمةاللعالمين است.

من گفته‌ام زمان آنكه ديني در دنيا جهاني شود گذشته است. گفته‌اند پس امام زمان چيست من امروز را مي‌گويم من به آمريكا كه مدعي است مي‌خواهد دينش را در دنيا جهاني كند مي‌گويم.

ضمنا متن کامل حرفهای ایشان را درادامه ببینید و خود قضاوت کنید

عکسهایی از دوران جوانی چهره های سیاسی کشور

onlinetell — Thu, 21 Aug 2008 13:40:50 GMT

آيت الله هاشمي شاهرودي

******

مرحوم آيت الله مشكيني

******

آيت الله صانعي

******

حجت الاسلام محتشمي پور

******

دكتر قاليباف

******

مهندس بهزاد نبوي

******

دكترمرندي و محسن رفیق دوست عکسهایی از دوران جوانی چهره های سیاسی کشور

آيت الله هاشمي شاهرودي

******

مرحوم آيت الله مشكيني

******

آيت الله صانعي

******

حجت الاسلام محتشمي پور

******

دكتر قاليباف

******

مهندس بهزاد نبوي

******

دكترمرندي و محسن رفیق دوست

اندر فعالیتهای زیاد اخیرسازمان میراث فرهنگی ازجیب ملت وبه خاطر یک سوتی رئیس سازمان

onlinetell — Wed, 20 Aug 2008 15:19:18 GMT

ظهور تا سقوط یک دیکتاتور

onlinetell — Wed, 20 Aug 2008 15:08:18 GMT

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، در دوازدهم اكتبر 1999، «پرويز مشرف» از طرف «نواز شريف» صاحب قدرت شد. وي اختيار فرماندهي يك گروه نظامي را در اسلام‌آباد، پايتخت پاكستان بر عهده گرفت. او مأمور بود تا تلاش‌هاي روزافزون آمريكا در پشتيباني و حمايت از دولت‌هاي غيرنظامي سست و ضعيف در پاكستان را افزايش دهد.

كودتاي بي عيب و نقص دولت «نواز شريف» پس از ساعت‌ها تفكر درباره تصميم‌گيري در بركنار كردن ژنرال انجام گرفت و در نتيجه، پرويز مشرف به عنوان فرمانده ارتش نظامي پاكستان برگزيده شد. مشرف در مورد مشكلات سياسي، كشمكش‌هاي بسياري با شريف داشت كه بيشتر بر سر موضوع كشمير، مرزهاي هيماليا (منطقه‌اي كه در سال 1999 پاكستان و هندوستان يك جنگ ده‌هفته‌اي بر سر آن داشتند) بود. همچنين چند روز پس از واگذاري قدرت، مشرف در يك مصاحبه تلويزيوني گفت: ارتش هيچ‌گونه قدرتي ندارد!

سياست خارجي اوليه مشرف بيشتر بر روابط پيش رو با هندوستان متمركز بود. وي از سوي قدرت‌هاي خارجي در مورد متوقف نمودن حمايت‌هايش از گروهك‌هاي تروريستي و جنگ‌هاي نظامي خانگي و كمرنگ‌ كردن تأثير هندوستان در منطقه كشمير تحت فشار بود. مشرف در نخستين ديدار خود در 5 فوريه 2000 با رهبر ايالت كشمير پاكستان حمايت خود را از گروه‌هاي شورشي ايالت كشمير هند در اردوگاه پناهندگان سياسي واقع در مظفرآباد پاكستان اعلام كرد.

مشرف در مصاحبه‌هاي مطبوعاتي با زبان، ادبيات و فرهنگ خارجي، راحت‌تر ارتباط برقرار مي‌كرد.
پرويز مشرف در چهاردهم جولاي 2001، براي ديدار با «آتال بيهاري واجپايي»، نخست‌وزير هندوستان و بازديد از زادگاه كودكي خود در دهلي نو، به آن كشور سفر كرد. خانواده مشرف در سال 1946 مانند ميليون‌ها مسلمان ديگر به خاطر رفتارهاي غيراصولي و تفكيك‌آميز هند به پاكستان مهاجرت كردند.

كمي پس از حادثه 11 سپتامبر و حمله تروريستي به آمريكا، «كالين پاول» به منظور تصميم‌گيري قاطع و مشخص درباره آينده افغانستان، به پاكستان سفر كرد. پاول اقدامات به اصطلاح «جسورانه و شجاعانه» مشرف را در حفظ اسلام‌آباد از حمله نظامي طالبان ستايش كرد و مشرف نيز در پاسخ گفت: پاكستان از تلاش‌هاي نظامي آمريكا در مورد افغانستان حمايت خواهد كرد.

پرويز مشرف در اكتبر 2001، براي يك استراتژي سياسي عليه افغانستان فرا خوانده شد. اين برنامه به منظور جلوگيري از اقدامات طالبان صورت گرفت. مشرف با «ويم كوك»، نخست‌وزير هلند، پيرامون مشكلات ايجادشده توسط پناهندگان سياسي افغان در پاكستان گفت‌وگو كرد.

كشمكش‌هاي افغانستان باعث ايجاد مصالحه و آشتي ميان آمريكا و پاكستان و هندوستان و رقباي هميشگي منطقه شد. مشرف در مدت ديدار خود از دهلي نو در جولاي 2001 به همراه همسر خود از تاج‌محل در شمال هندوستان ديدن كرد.

تنش‌هاي موجود بين پاكستان و هند از سال 1998 به وجود آمد؛ زماني كه هند و پاكستان نخستين سلاح‌هاي اتمي خود را آزمودند و رهبران دو كشور به دليل مسأله كشمير در سال 2001 در برابر هم قرار گرفتند. مشرف در مدت حضور خود در دهلي نو، روي مزار «مهتما گاندي»، پدر ملت هندوستان، گلبرگ‌هاي رز ريخت و از او تجليل كرد.

در سي‌ام آوريل 2002، مشرف براي افزايش قوانين خود و گسترش دامنه قدرت رياست‌جمهوري‌اش، در يك رفراندوم شركت كرد. مشرف در «لاهور» پاكستان گفت: آينده ديپلماسي پاكستان در دستان شماست.

مشرف در سي‌ام آوريل 2002 رأي مورد نظر را در رفراندوم به دست آورد و توانست با به دست آوردن 98 درصد آرا به حكومت خود ادامه دهد.

تجزيه و تحليل‌ها بر اين اصل استوار است كه برگزاري رفراندوم، ريسك بزرگي براي مشرف به شمار مي‌رود. اين در حالي است كه دولت پاكستان، مبلغ 2.3 ميليون دلار كمك مالي دريافت كرد و اين در حالي بود كه واشنگتن نتيجه رفراندوم را نامشخص مي‌دانست.

مشرف با رفراندوم برگزارشده در پاكستان، توانست اعتبار سابق اين دولت را به آن بازگرداند.

در چهارم اكتبر 2002، پاكستان موشك‌هاي بالستيك خود را كه قابليت حمل كلاهك اتمي را داشتند، آزمايش كرد. در اين تصوير، مشرف در حال قدرداني از سربازان خود پس از آزمايش موشك «شاهين 1» است.

مشرف در نيويورك در برنامه «ديلي‌شو» با «جان استوارت» گفت‌وگو كرد.

مشرف در گفت‌وگو با «حامد كرزاي»، رئيس‌جمهور افغانستان، با حركات دست در مكان كنفرانس رياست‌جمهوري كابل در ششم سپتامبر 2006 گفت‌وگو كرد. او پاكستان و افغانستان را كليد متحدان آمريكا در مبارزه با تروريسم خواند و بر پيوستن آنها به يكديگر تأكيد كرد.

در چهارم مارس 2006، پرويز مشرف به همراه جورج بوش در كنفرانس «Aiwan-e-sadr» يا كاخ نخست‌وزيري در اسلام‌آباد براي پيوستن پاكستان به آمريكا در اسلام‌آباد شركت كرد.

وي بارها خواست خود را فردي مردمي، متقدر و دوستدار ملت نشان دهد. مشرف در حال اهدا كردن چك به قربانيان سيل در منطقه «كامبو سعيد» پاكستان در جولاي 2007 است. در همان ماه او دستور داد تا مسجد سرخ اسلام‌آباد توسط نيروي امنيتي ويران شود و اين جريان باعث مرگ بيش از صد نفر شد.

مشرف نخستين كنفرانس اضطراري خود را در يازدهم نوامبر 2007 برگزار كرد و در آن در مورد «محمد چاودهاري»، قاضي دادگاه، صحبت كرد و وي را عزل و به زندان انداخت.

پس از عزل رئيس ديوان عالي قضائي پاكستان درگيري‌هايي در پاكستان روي داد. در اين درگيري‌ها صدها وكيل پاكستان دستگير و روانه زندان شدند.

مشرف در حال پاك كردن اشك‌هاي خود پس از انتخاب شدنش به عنوان رئيس‌جمهور پاكستان در 29 نوامبر 2007 است.

پس از اعلام پيروزي مشرف در انتخابات، وي از رياست ستاد ارتش پاكستان كناره‌گيري كرد.

در شانزدهم آوريل 2008 در المپيك پكن، مشرف و «يوسف رضا گيلاني»، نخست‌وزير، در مراسم افتتاحيه المپيك شركت كردند.

مشرف در 23 مارس 2008 در رژه مردم (تظاهرات عمومي مردم در روز ملي پاكستان» حضور يافت و در ميان مردم سخنراني و بار ديگر بر ديپلماسي‌هاي خود تأكيد كرد.

در دوران پاياني رياست‌جمهوري مشرف، «بي‌نظير بوتو» و «نواز شريف»، دو تبعيدي سياسي به كشورشان بازگشتند.

ترور بوتو بي‌شك يكي از مهمترين حوادث پاياني حكومت مشرف بود چراكه همين امر سبب شكستا سنگين حزب حامي مشرف در انتخابات پارلماني شد.

پس از پيروزي مخالفان مشرف در انتخابات، پارلمان قدرت را در اختيار كابينه گيلاني به عنوان نخست‌وزير قرار داد.

سرانجام ژنرال مشرف بازنشسته در يك نشست تلويزيوني كه با مردم صحبت مي‌كرد، از رياست‌جمهوري كشور كناره‌گيري كرده و استعفا داد.

كناره‌گيري مشرف با خوشحالي و شادي مخالفان وي همراه شد.

شادی قلوب مومنین

onlinetell — Tue, 19 Aug 2008 15:50:18 GMT

هیچی مثل شاد کردن دل مومن نیست وحالا اسفندیارجون(مشایی)چه جوری دل این مومنین یهودیروخوش کرده.بنده خدا چشاش زده بیرون

اینهم برای خالی نبودن عریضه.البته انگارخرج کردن ازجیب بیت الحال(ببخشید بیت المال)راحتترازاینه که بنده خدازبون کوچولوش رو بچرخونه وبگه غلط کردم

آقا احمدی نژاد علت این حجم وسیع حمایت ازدوست عاشق و مخلص اسرائیل چیست؟

onlinetell — Mon, 18 Aug 2008 16:42:18 GMT

واکاوی رفتارهای مشکوک اخیردردولت به اصطلاح انقلابی احمدی نژاد

پرتاب سفیر امیدو...--28/5/87

پرتاب آزمایشی موفقیت آمیزماهواره بر سفیر امید27/5/

بازدید رئیس جمهور از پروژه ماهواره بر سفیر امید27/

زمانی احمدی نژادباافتخارتمام حرف از نابودی اسرائیل و محو آن ازنقشه جهان میزد

ولی این روزها احمدی نژادرا چه شده

روزی با آمریکا مذاکره میکند

روزی حرف از تاسیس دفترحافظ منافع آمریکا درتهران میزند

واین روزها هم گویا ماموریت ناتمام دیگررا دارد تمام میکند.البته شاید هم جریانی

پشت پرده باشد که ماخبرنداریم. فردی که سمت بالایی دردولت دارد حرف ازدوستی

با ملت!!!!!!جعلی اسرائیل زده و ملت آمریکا رااز همه ملتها حتی ملتهای اسلامی

بالاتردانسته و احمدی نژاد هرروزتشویقی جدیدتر و حمایت قاطع ترازاومینماید.

همه اینها درحالی است که احمدی نژاد کوچکترین انتقادهای دلسوزترین مسئولین

وحتی شخص انقلابی و بسیار وجیه چون وزیرکشورسابقش هم برنتافته و اورااز

سمتش عزل کرد.درحالی که پورمحمدی وزیرسابق کشور آنچنان پرونده اش سالم و

سرشار ازخدمت به نظام بود که حتی درپروژه کودتای قتلهای زنجیره ای هم که

بسیاری ازنیروهای انقلابی مورد تهمت وافتراقرار گرفتندولی هیچ کس نتوانست

ذره ای شبهه درباره او ایجاد کند

باکمال تاسف باید بگویم احمدی نژاد به جای برخورد قاطع بامسئولی که تایید هزارباره

سخنان قبلی اش جایی برای تردید درجاسوس بودن وخائن بودنش باقی نگذاشته

است یکبار اورابه سفری مهم درترکیه میبرد و روزبعد اوراهمراه خود به مراسم پرتاب

ماهواره سفیرامید که پروژه ای ملی است میبرد

این راهم نباید ازنظر دور داشت که احمدی نژاد سابقا ازنیروهای چپ بود که امروز

لباس اصول گرایی به تن کرده و چه بساکه اوهم پروژه ای مثل سعید حجاریان و

نقش جاسوس درمیان طیف مخالف رانداشته باشد تنها بااین تفاوت که کسی مثل

سعید حجاریان درجناح مقابلش هضم شد و ماموریت ویژه اش را فرآموش کرد ولی

گویا احمدی نژاد همچنان اصالت خودرا حفظ نموده .

ومطلب دیگراینکه آمریکاییها وغرب درپرونده هایی که مربوط به ایران است سعی کرده

اند حتی الامکان رهبری نظام را هیچ بیانگارند و درحالی که تصمیم گیرنده اصل در

مسائل نظام رهبری است ولی تمامی پرونده های مهم را تنها بادولتهای وقت ویا

افرادی غیرمرتبط با رهبری پیگیری میکنند وچه بسا دربسیاری ازموارد که میدانندبه

راحتی کاربه جایی نمیبرند از روشهای رادیکالی استفاده کرده و از هسته های

جاسوسی خفته اشان درایران بهره میبرند.

کافی است به مطالبی که سابقا درباره پرونده ترور شهید رجایی و دست داشتن

امثال بهزاد نبوی دراین پرونده نوشته بودم مراجعه شود واینکه کسی مثل کشمیری

که مستقیما بمب راکارگذاشته بود دبیرشورای امنیت ملی بود ولی گویا منافقین

مهره های بالاتری درنظام داشتند که حاضرشدند پرونده کشمیری را دراین پرونده

سوزانیده و اورابرای همیشه ازکشور فراری دهند

حالا آیا همین هسته های خفته پروژه خطرناک جدیدتری درکشور درحال اجراندارند